Muzeum Historii Żydów Polskich jest projektowane jako narracyjne muzeum multimedialne. Oznacza to, że opowieść o tysiącletniej historii Żydów na ziemiach polskich, w formie wystawy głównej muzeum, będzie przedstawiona nowoczesnymi metodami technicznymi (przy wykorzystaniu reprodukcji, rekonstrukcji, projekcji itp., choć nie bez udziału obiektów oryginalnych). Opracowanie projektu struktury tej opowieści było jednym z najważniejszych zadań w procesie tworzenia muzeum. Dokonało się to w szczegółowym dokumencie określanym jako "Masterplan" wystawy głównej, który informuje o jej podziale na najważniejsze galerie, oraz zawiera wizualizacje i rysunki fragmentów wystawy, a także wybór szczególnie ważnej ikonografii lub obiektów, wokół których budowana jest narracja.
Dzieje Żydów polskich będą prezentowane w układzie chronologicznym od czasów wczesnego średniowiecza do chwili obecnej. Dla każdej z ośmiu epok została zidentyfikowana forma przestrzenna głównej galerii, która pozwala zarówno ukazać najistotniejsze zjawiska występujące w tym czasie, jak i stworzyć atmosferę przenoszącą w jakimś stopniu klimat ówczesnego życia społecznego. Wystawa będzie zbudowana wokół następujących galerii głównych: Pierwsze spotkanie, Początki osadnictwa, Złoty Wiek, Sztetl, Żydzi w trzech zaborach, Miasto, Ulica Nalewki, Getto oraz Lata powojenne.
Galerie te połączone są z wieloma szczegółowymi prezentacjami historycznymi, a przede wszystkim z tematycznymi prezentacjami kultury żydowskiej, które nie muszą odpowiadać chronologii historycznej.
Wybór kształtu architektonicznego budynku Muzeum Historii Żydów Polskich jest ostatnim krokiem procesu projektowego. Z doświadczeń innych muzeów tworzonych w ostatnich latach na świecie, wynika bowiem, że niejedna ciekawa koncepcja wystawiennicza nie jest możliwa do zrealizowania w budynku, który powstaje bez uwzględnienia potrzeb wystawy konkretnego typu, albo jest obiektem adaptowanym dla danego muzeum. Chodzi tu zarówno o rozmiary poszczególnych, rekonstruowanych obiektów, jak zwłaszcza o odtwarzanie całych przestrzeni i sytuacji historycznych. Współczesne ekspozycje, które pełnią swoje funkcje edukacyjne nieraz przez kilkadziesiąt lat, wymagają także bardzo skomplikowanej infrastruktury technicznej. Najoszczędniej można to zaprojektować przed rozpoczęciem budowy samego muzeum, a często jest to jedyny sposób, by zapewnić projektantom wystawy warunki do realizacji ich koncepcji.
|
){kind=link}