Z inicjatywy warszawskiego środowiska poligraficznego, przy współdziałaniu Muzeum Historycznego m. st. Warszawy, powstała w roku 1975 koncepcja utworzenia Muzeum Drukarstwa, Oddziału Muzeum Historycznego m. st. Warszawy - pierwszej tego typu placówki muzealnej w Polsce.
Władze miasta wyznaczyły pierwotnie lokalizację na Pradze przy ul. Kępnej, ale ten projekt nie został zrealizowany.
W 1982 r. decyzją Prezydenta m.st. Warszawy i Naczelnego Architekta m. st. Warszawy Muzeum Drukarstwa uzyskało pomieszczenia przy ul. Łuckiej 1/3/5 w kompleksie budynków dawnego zakładu Norblina, który to Zabytkowy Zespół Przemysłowy stanowi oddział Muzeum Techniki NOT.
W latach 1982-1992 przy tworzeniu i organizowaniu Muzeum współpracowało z Radą Patronacką, którą stanowili dyrektorzy 20 warszawskich drukarń i instytucji poligraficznych. Z jej inicjatywy, w latach 1983-1986, przy Muzeum działał Klub Towarzyszy Sztuki Drukarskiej.
W klasycystycznej, wybudowanej ok. 1830 r,. kamieniczce zgromadzono 20 tysięcy eksponatów stanowiących zasób Muzeum. Zdecydowaną ich większość stanowią wszelkiego rodzaju druki: książki, czasopisma, grafiki, kartografia, archiwalia i akcydensy, plakaty, oprawy artystyczne. Placówka przy Łuckiej kolekcjonuje zarówno te, które wyszły spod pras warszawskich drukarń, jak i te, które do druku w innych tłoczniach na terenie kraju lub za granicą przygotowali warszawscy nakładcy i wydawcy od 1578 r., kiedy w Warszawie pojawiła się pierwsza drukarnia.
Ważną część zbiorów Muzeum stanowią materiały typograficzne: czcionki, winiety, ornamenty, matryce, klocki drzeworytnicze, płyty miedzo- i stalorytnicze, kamienie litograficzne, klisze drukarskie, narzędzia drukarskie i maszyny typograficzne różnego typu, w tym rekonstrukcja drewnianej prasy drukarskiej z XVIII w. tzw. relans. Muzeum gromadzi również dokumentację: archiwalną i ikonograficzną oraz informacje o życiu i działalności drukarzy, wydawców i księgarzy Warszawy z minionych czterech wieków. Przykładem może być wyposażenie - wielka szafa biblioteczna, biurko i kilka innych mebli oraz archiwalia, pamiątki rodzinne i wydawnictwa - gabinetu Salomona Lewentala (1841-1902), drukarza, nakładcy i księgarza, wydawcy m. in. tygodnika ilustrowanego “Kłosy”.
Muzeum w pierwszych latach swego istnienia przygotowywało pokazy darów i nabytków głównie z okazji spotkań Rady Patronackiej, której finansowe wsparcie umożliwiało nabywanie cennych eksponatów. Zbiory powiększały się również dzięki dotacjom Polskiego Monopolu Loteryjnego oraz wydawnictwom m.in. “Arkady”, “Czytelnik”, które ofiarowywały swoje publikacje. Prezentacją wystawy “Dary i zakupy - Wybór”, w 1986 r. zorganizowaną w Muzeum Historycznym m. st. Warszawy, Muzeum rozpoczęło działalność popularyzatorską. Przy przygotowywaniu ekspozycji czasowych Muzeum współpracowało m. in. z: Wojskowymi Zakładami Graficznymi, Polskim Monopolem Loteryjnym, Zakładami Wklęsłodrukowymi, Muzeum Literatury, Biblioteką Jagiellońską i Towarzystwem Przyjaciół Książki. Wystawy były zarówno prezentacją zbiorów jak i dorobku naukowo-badawczego pracowników Muzeum. Inna formą udostępniania zbiorów są lekcje i spotkania warsztatowe w Muzeum zarówno dla młodzieży szkolnej jak i studentów oraz Biblioteka Specjalistyczna.
Od 2003 r. Muzeum Drukarstwa Warszawskiego jest siedzibą Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Warszawie.
Godziny otwarcia:
Poniedziałek: muzeum nieczynne
Wtorek: 10.00 – 15.00
Środa: 10.00 – 15.00
Czwartek: 10.00 – 19.00
Piątek: 10.00 – 15.00
Sobota: muzeum nieczynne
Niedziela: muzeum nieczynne |
){kind=link}